اول از همه از غیبت چند ماهم عذر خواهی میکنم چون درگیر کارهای دانشگاه بودم و الان فرصتی پیش اومد که یک شعر نو بنویسم البته اگه بشه اسمشو شعر گذاشت و لیاقت شعر بودن را داشته باشه. بنابراین بی هیچ معطلی اومدم که بذارمش روی وبلاگ و هم پستی جدید گذاشته باشم و هم عذر خواهی بابت نبودنم و هم شعرم را به شما عزیزان هدیه کنم.بی هیچ مقدمه شعرو تقدیم شما دوستان عزیزم میکنم.

دوستت دارم را مینویسم...

بخوانی یا نخوانی قلمم همچنان روی صفحه میلغزد از برای تو

دوستت دارم را میگویم...

بشنوی یا نشنوی صدایم همچنان ذکر میگوید از برای وصال تو

ای نگارم ای صنم ...

عاشق و دلدار دیرین تو منم

ز بیم نبود چشم بی پروایت میلرزد تنم

با نیت رسیدن به وصالت فال حافظ میزنم

میزنم فال و می چندساله میریزم درون جام

می نخورده من مستم, ور نه نمی افتادم درون دام

آری مـن در دامـم و خرسنـدم از ایـن دام

پخته ی روزگار کرد مرا این دام از این خام

من از این صبر چند سالست که مستم

ور نه من از دنیا و می و میخـانه رسـتم

آه........ دیگر از این صبر عیوبی خستم

چه کنم؟ کار دیگری بر نمی آید ز دستم